آيا تو را خوشحال كردم ؟ ابو بصير گفت : فدايت شوم ، بيشتر بفرماييد . حضرت فرمود : اى ابا محمّد ، همانا خدا شما را ياد كرده در آنجا كه از زبان دشمن شما در دوزخ چنين حكايت مىكند : « و گويند چرا ما [ در اينجا ] مردانى را كه از اشرار مىشمرديم و تمسخرشان مىكرديم نمىبينيم يا شايد ديدگان ما [ از ديدنشان ] خيره گشته است » ( ص - 62 ) به خدا سوگند ، مقصود و منظور از اين آيه ، كسى جز شما نيست ، زيرا شما در نزد مردم اين جهان ، اشرار محسوب شده‌ايد . به خدا سوگند ، هنگامى كه در بهشت در ناز و نعمت خواهيد بود ، آنان در دوزخ شما را مىجويند ، اى ابا محمّد ، آيا خوشحالت كردم ؟ ابو بصير گفت : عرض كردم فدايت شوم ، بيشتر بفرماييد . امام عليه السّلام فرمود : اى ابا محمد ، [ همين اندازه بدان كه ] هيچ آيه‌اى نيست كه به بهشت رهبرى كند و بهشتيان را به نيكى ياد كند ، جز اينكه در بارهء ما و شيعيان ما نازل شده و هيچ آيه‌اى نيست كه اهل آن را به بدى ياد كند و به سوى دوزخ براند مگر اينكه در بارهء دشمن ما و مخالف ما نازل شده است . اى ابا محمد ، آيا تو را خوشحال كردم ؟ ابو بصير گفت : عرض كردم : فدايت شوم ، بيشتر بفرماييد . حضرت فرمود : كسى بر آيين ابراهيم ، جز ما و شيعيان ما نيست و ساير مردم از آن بركنارند . اى ابا محمّد ، آيا خوشحالت كردم ؟ [ و در روايت ديگرى نقل شده كه ابو بصير گفت : مرا بس است . ] حديث نوزدهم ابان بن تغلب گفت : از امام صادق عليه السّلام در مورد آيهء شريفه : « وارد گردنه نشد » سؤال كردم :